Het is 16:30 en langzaam druppelt de afdeling vol met bezoekers. Zoons, dochters, kleinkinderen komen langs bij hun zieke ouders, opa’s en oma’s. Niet iedereen krijgt bezoek vandaag. Mevrouw de Vries ligt alweer vier weken op de longafdeling en hoopt elke avond dat haar dochter langskomt. Maar vanavond is ze er niet, weer niet. Waarom weet ik niet, maar blijkbaar is de moeder minder belangrijk voor de dochter dan andersom.
